Aan de oppervlakte van het bestaan 1

Aan de oppervlakte

van het bestaan

ligt mijn huid die afstoot

wat ik niet kan hebben

kijk ik enkel naar wat zich presenteert

hoor ik de oervorm van geluid

maar versta ik niet de woorden

of de emoties die er achter schuilen

 

Zintuigen feesten op de roes

van dagelijkse beslommeringen

en vinden voor even een

oppervlakkig gerief

in dit niet-denken,

in dit niet voelen

in dit delirium van

handelen zonder hart

 

Mensen, zijn wij nog wel mensen

wanneer wij ons alleen nog maar bewegen

aan de oppervlakte van het bestaan

Wat is onze toegevoegde waarde

wanneer we kijken

maar niet meer kunnen zien

wat zich onder de oppervlakte bevindt?

 

Aan de oppervlakte van het bestaan

vind ik mezelf in fragmenten terug

die tot karikaturen verworden zijn

in de repeterende dwangwaan van de dag

de Dag die ik zelfs niet langer meer

als de mijne beschouw

 

One comment on “Aan de oppervlakte van het bestaan

  1. Ger Sep 14,2014

    onder de oppervlakte is het idd vaak interressanter …
    helaas vertroebelt “de repeterende dwangwaan vd dag” (24/7!) dit te zien (weet ik maar altegoed uit ervaring) …
    een levens-maatje helpt dan je door die slopende ‘rat-race’ heen

Leave a Reply