Dag jongen…

HansFoto Een onbewaakt moment, Marcel van Duijneveldt.

In het bijzijn van een mooi publiek is op 1 augustus afscheid genomen van schrijver/journalist/neerlandicus Hans Vaders en tegelijkertijd de expositie ‘In memoriam Hans Vaders’ bij Landhuis Bloemhof geopend.

Hans overleed vrij plotseling op 15 juli na een kort ziekbed. Die shock kwam hard aan bij zijn ‘incrowd’ die bestaat uit zijn naaste familie en goede vrienden die veelal in het creatieve vak werkzaam zijn. “We kunnen hem niet zo maar laten gaan… we moeten iets doen.” Dat was de eenduidende boodschap. Het werd een afscheid annex expo omdat Hans Vaders niet alleen voor zijn eigen kring maar ook voor Curacao van betekenis is geweest. Samenwerken en delen… geheel in de geest van Hans werkten dochters Manja en Marije samen met  Ana van Leeuwen, Marcel van Duijneveldt, Herman van Bergen en het team van Landhuis Bloemhof om dit moment van afscheid op waardige wijze te markeren. Omdat niet alleen Hans dat verdiende maar ook om zoals het creatieve zielen betaamt -ze kunnen niet anders- ‘iets’ te doen met wat verloren is gegaan. In minder dan twee weken tijd werd er een expositie in elkaar gezet waaraan hard is gewerkt, tussen de tranen door.

Mooie woorden waren er afgelopen zaterdag te beluisteren van Brede Kristensen, vriend  en literatuurcriticus, en misschien wel Hans beste sparringpartner wanneer het om kennis van diepere zaken ging. Kleindochter Chantal Melendez droeg voor uit het boek dat haar opa aan haar opgedragen had. Een mooie passage uit ‘Terug tot Tovar’ viel het publiek ten deel. Ook woorden van uitgever Franc Knipscheer werden middels Jeroen Heuvel aan dit afscheid toegevoegd. Een spontaan eerbetoon werd gegeven door pianist Andre Dicke die zich aanmeldde omdat hij iets voor Hans wilde doen. “Ik heb altijd zo genoten van zijn columns.” En uiteraard werd er gerefereerd aan en voorgedragen uit het werk dat Hans achterliet met als pièce de résistance een opname van de stem van de overleden schrijver zelf die het gedicht Indjan voordroeg bij een verlichte Kathedraal van Doornen.

expo hans 2 expo HansEen waardig eerbetoon want de man die in de jaren zeventig naar Curacao kwam als Neerlandicus voor het Peter Stuyvesant College en die ons land op meedogenloos kritische wijze tegen wil en dank aan zijn hart sloot, overleed te vroeg. Veel te vroeg. Slecht vijf boeken liet hij achter: Otrobanda, berichten van de overkant, Tropische Winters, Terug tot Tovar, De Vodkadrinker en Kate Moss in Mahaai (dichtbundel) in samenwerking met kunstenaar Herman van Bergen. De hertaling (zoals Hans dat noemde) van het laatste boek in het engels genaamd Clenched Hour is nog niet bij een uitgeverij beland. Maar een ding is zeker: uit het werk dat Hans achterliet komt een veelzijdigheid in schrijven naar voren die zoals Brede Kristensen het noemde misschien wel onderschat is. “Wellicht dat Hans dan tot die schrijvers gaat behoren wiens werk pas na hun vertrek echt de waardering zal krijgen die het verdient.”

In elk geval werd afgelopen zaterdag duidelijk dat Hans Vaders gewaardeerd werd. Door collega’s, door vrienden, door lezers en door liefhebbers van taal. Mooi was het om te ontdekken dat de eerste student van de University of Curacao zich al gemeld heeft om op Hans Vaders en zijn werk af te studeren.

En wie weet… Hans was aan het werk met iets nieuws. Over wat hij achterliet zullen de experts zich buigen. Het zou me niks verbazen als Hans postuum nog  van zich laat horen. Voor nu is het “Dag lieve jongen. Nos lo sinti bo falta.”

 

De expositie in Landhuis Bloemhof die een kijkje biedt in het schrijversleven van Hans Vaders is nog tot en met 8 augustus te bekijken.

 

Leave a Reply