Mindblowing 2015

visionboard 2015 Niet vaak vind ik het moeilijk om terug te kijken zoals ik de laatste jaren doe op basis van de visionboards die ik maak met een inmiddels vaste groep onder leiding van Junice Augusta. Vaak ben ik verrast door het resultaat van wat mijn knippende en plakkende handen aan het begin van het jaar in intuitieve lijnen uiteen zetten. Zo ook voor het afgelopen jaar, alleen zijn de waarheden die in mijn visionboard van vorig jaar besloten zaten hard in mijn leven geland. Op een manier die mijn handen al zagen aankomen, maar mijn hoofd nog niet kon bevatten.

‘Loyaliteit hoeft geen blinde vereing te zijn’… wat een tekst! Ik plakte hem op en plantte een zaadje dat zou leiden tot mijn vertrek bij de Amigoe. Ter versteviging knipte ik ‘Nieuwsmijders hebben de bijzondere gave om niet op het linkje te klikken’ uit. Daarmee liet ik al weten niet langer te geloven in de wijze waarop de nieuwsmedia functioneert. Wat is nieuws? En wat is een journalist? Dat heb ik me heel vaak afgevraagd het afgelopen jaar en steeds vaker voelde ik me niet meer thuis bij de ingeslagen weg die overigens wereldwijd plaatsvindt. Too much onzininfo ten behoeve van de ‘kijkcijfers’, sturend in plaats van informerend met naar mijn idee desastreuze gevolgen voor het vak en die zo hoog aangeschreven onafhankelijkheid. Wie gelooft er nog wat in een krant staat? Ik niet. De tekst ‘Dichter bij je eigen’ was daarvan een rechtstreeks gevolg. Evenals ‘Stuntelig rolmodel’,’Ik heb altijd mijn intuitie gevolgd’en ‘Je kunt ‘t, je kunt ‘t’. Ik had aan het begin van 2015 niet durven denken dat ik de stappen zou zetten die ik gezet heb en plakte toen ergens in januari ook alvast op mijn karton waar ik naar zou luisteren. ‘Wie op zoek is naar de waarheid, moet durven twijfelen’… Ongelooflijk hoe waar dat in 2015 voor mij was.

2015-07-30 13.20.24‘Stopverf’ stond er ook op. Geen idee waar dat vandaan kwam maar dat woord had een grote aantrekkingskracht op mij. Groot was mijn dankbare verbazing toen ik tijdens een van mijn eerste werkzaamheden bij mijn nieuwe werkgever Landhuis Bloemhof een pot kurken uit de kast haalde. De kurken zijn bedoeld om schilderijen te ‘fine-tunen’ zodat ze echt kaarsrecht hangen. Op die pot stond ‘Stopverf’. Ik liet hem bijna uit mijn handen vallen toen ik dat zag. Wat een signaal! Een herkenningspunt in een chaotische tijd. Ik heb gelachen en gehuild.

En er is meer… Ook het ‘alles is liefde’ en ‘vlinders op je huid’ heb ik mogen ervaren. In een relatie die steeds meer richting ‘a shared state of mind’ gaat. Dat laatste heb ik overigens ook mogen ervaren met vele inmiddels ex-collega’s uit de nieuwswereld die het moeilijk hebben en elk voor zich een antwoord proberen te vinden op waarmee zij zich geconfronteerd zien. En die ‘Donald Duck’ is al twee jaar een feit. Daar word je echt een stuk vrolijker van.

2015-06-22 16.48.35

‘The book of life’ nam ik ook op in mijn visionboard van 2015 en het’Ik weet dat je trots op me bent. Ookal zeg je het nooit.’ Het levensboek van mijn pleegvader, mijn pipa, werd halverwege het jaar afgeschreven. Geen nieuwe bladzijden meer. Een punt erachter. Klaar. Een belangrijke gebeurtenis in het afgelopen jaar. Eentje die een enorme impact had en die ook aan het schijnbaar onschuldige ‘taal kent eindeloos veel variaties’ een wel heel bijzondere betekenis gaf. In zijn laatste weken vertoefde hij in een labyrint van woorden waar het voor ons soms heel moeilijk was om hem te volgen. Toch vonden we elkaar en waren er op het laatst geen woorden meer nodig. En ja, voor hij vertrok wist ik dat hij trots op me was. Zonder dat hij het zeggen hoefde.

En dan een foto van jurken in een boom. Als er een kledingstuk is dat het afgelopen jaar in veelvoud in mijn kledingkast terecht is gekomen dan is het de jurk. En zo kan ik doorgaan over mijn visionboard van 2015… maar de allerbelangrijkste waarheid die ik heb mogen ervaren vorig jaar was wel ‘Het leven bestaat niet uit mijlpalen, maar uit momenten’ en ja, ook die plakte ik in januari 2015 op.

Leave a Reply