Interview met minister Hensley Koeiman uit 2012

In maart 2012 interviewde ik de minister van Sociale Ontwikkeling Arbeid en Welzijn (Soaw), een post die bekleed werd door onze huidige premier Hensley Koeiman in kabinet Schotte. Hieronder dat interview van toen opdat we onze premier van nu een beetje beter leren kennen.

Na drie keer uitstellen ‘Het is vandaag dag van de vrouw. Ik heb allerlei uitnodigingen. Sorry, dat was ik vergeten’, een dubbel geboekte afspraak en een acute AOV crises was het de vierde keer ‘raak’. Minister Koeiman verwachtte mij op zijn kantoor in het Pietermaai Parkinggebouw te Punda voor een interview. Voor de zekerheid belde ik eerst nog even op. ,,Nee, echt. Vandaag gaat het lukken.” En aldus trok ik naar de stad.
Bij binnenkomst op het ministerie zoemt het. Mensen lopen in en uit. Op de gangen wordt gegroet, gelachen en gepraat. Voordat ik de ministerskamer kan betreden heb ik al drie keer een aanbod voor koffie gehad, zijn er verscheidene ambtenaren vriendelijk groetend langsgelopen en is er meerdere malen behulpzaam gevraagd: ‘Weet de minister al dat u er bent?’

Minister Hensley Koeiman is aan de telefoon als ik zijn kamer inloop. ,,Die man is oud en slecht ter been. Hij heeft diabetes en hij is nu ook nog blind. Hij kan niet zonder water. Is er niet een snellere manier om hem weer aan te sluiten?” Wanneer hij ophangt, verontschuldigt hij zich. ,,Soms gaat het net iets sneller als ik er zelf achteraan bel. De situatie van deze man is echt heel slecht. En ik help graag. Dat heb ik altijd gedaan. In eerste instantie ben en blijf ik mens. Ben betrokken bij wat er om me heen gebeurd. En weet je wat het is: vandaag ben je minister en morgen niet meer. Waar word je uiteindelijk op afgerekend? Op je mens-zijn toch? Ik voel me dan ook volledig vrij om te doen wat ik kan voor mensen. Of ik nou minister ben of niet.”

Over de reden van de laatste afzegging van dit gesprek, de crises van de Algemene Oudersdoms Verzekering, die ik uiteraard aanroer, zegt minister Koeiman: ,,Gelukkig ben ik zelf ook een van de slachtoffers. Ook voor mij geldt dat het er straks anders uit gaat zien. Ik ben daar blij om omdat mensen altijd kletsen. Als het anders was geweest dan krijg je van die opmerkingen dat ‘de minister wel goed voor zichzelf heeft gezorgd’. Het is een groot probleem en we moeten zwaardere maatregelen nemen. Abna, de SVB, Economische Zaken, Financiën en mijn ministerie zijn hard aan het werk om de grotere financiële tegenvaller het hoofd te bieden. Samen met een actuaris zijn we een gezamenlijk stuk aan het produceren. Met daarin een oplossing. Leuk zal het niet zijn. Maar het moet, het had al veel eerder moeten gebeuren. Hier is al jaren geleden voor gewaarschuwd. Dit is natuurlijk niet een onderwerp waarmee je als minister ‘scoort’. Het is blijven liggen. En ik vind dat je er niet bent om populair te zijn, je bent er om verantwoordelijk te zijn. Ik wil helemaal geen politiek bedrijven. Ik wil dingen oplossen.”

De oplossing voor heel veel maatschappelijke en sociale problemen waar we op Curaçao mee te maken hebben, ligt volgens minister Koeiman bij het onderwijs. ,,Er bestaat geen ‘welzijn’ zonder onderwijs. Dat moet echt nummer 1 zijn in onze samenleving. En het moet een onderwijssysteem zijn dat is toegewezen op onze eigen realiteit. We hebben te maken met een behoorlijke groep toch licht verstandelijk gehandicapten in onze samenleving. Een gevolg van de drugs die in de jaren tachtig ons land in de greep kreeg. We hebben het over mensen die niet in staat zijn gebleken hun kinderen bij te brengen wat zij weten moeten om een leven op te kunnen bouwen. We hebben daar geen antwoord op gecreëerd. Maar dit probleem is er. We zullen het moeten adresseren. De weg naar beter ligt bij onderwijs. Een gedegen opleiding die bij je past zorgt ervoor dat je een inkomen kan genereren, een verantwoordelijkheid kan dragen. Voor je eigen welzijn kan zorgen. Met onderwijs begint alles.”

Naast educatie zijn aldus minister Koeiman ook de opvoeding van kinderen en de manier waarop we met elkaar omgaan van belang. ,,Discussieren is moeilijk. Hoe doe je dat? Daar moet meer aandacht voor komen. Als je dat niet leert dan blijf je volstaan met uitspraken waarin je de ander beschuldigt in plaats van dat je in een discussie de ander van jouw standpunt probeert te overtuigen. De manier waarop wij met elkaar omgaan is verhard. Ook in het Parlement zien we dat terug. Dat is niet mijn stijl om op die manier politiek te voeren. Aan de andere kant hebben we dit nu misschien nodig. Om een voorbeeld te hebben waaraan we willen ontstijgen. Om het beter te leren doen.”

Minister Koeiman die zelf van Banda’bou komt wil het accent weer op het respect voor elkaar terugzien maar zou ook graag de waarden en normen terugbrengen die op Banda’bou toch anders ingegeven zijn dan op Band’ariba.,,De mensen van Banda’bou, maar ook die van Fuik, Montagne, Seru Grandi en verder naar boven delen iets gemeenschappelijks dat de stadsmensen minder hebben. Een mentaliteit die net iets anders is. De mensen wonen van oudsher op grotere erven met dieren. Zijn meer op zichzelf en dragen meer verantwoordelijkheden. Als kind had ik al veel taken zoals de dieren die we thuis hadden verzorgen. Een belangrijke klus die door mijn vader ook gecontroleerd werd. Bij iemand gaan spelen betekende op banda’bou dat je een grotere afstand moest overbruggen. Verder moest lopen om er te komen. Er werd daardoor denk ik meer een beroep gedaan op doorzetten en verantwoordelijk zijn. En heel belangrijk: het leven met het land en vee. Dat ligt veel dichter bij het hart van mensen die in deze delen van ons land wonen.”

In minister Koeimans hart klopt een sociaal lied waarvan de zaadjes eerst thuis en later op school werden geplant. Informatie over Franse revolutie speelde daarbij een belangrijke rol.,,Gelijkheid, broederschap en vrijheid. Hele belangrijke begrippen waarop een democratie gestoeld is. Ik leerde daarvan op school en heb die waarden altijd heel hoog gedragen. Die ideologie zorgde ervoor dat ik me aansloot bij de MAN waarvan Don Martina een meer dan waardige vertegenwoordiger was. Graag zou ik zien dat de partij daar weer naar terugkeert. We zullen in elk geval ons moeten bezinnen op de toekomst. Het vaarwater waarin we ons bevinden is veranderd en hoe de partij zich ontwikkeld heeft daarin is niet naar mijn smaak. Maar die interne discussie is al begonnen. Voor mij is een participerende democratie het ideaal. Met mondige burgers die aangeven wat ze willen en wat niet. Zoals er nu protestgroepen zijn. Dat is een belangrijk gegeven. Dat zijn burgers die hun mond open doen. Zij doen mee. Participeren in de democratie. Ik zou graag zien dat alle burgers zich meer betrokken gaan voelen en meedoen met het opbouwen van dit land.”

Minister Koeiman is behalve gepassioneerd sociaal democraat ook een man van het geschreven woord. Gedichten schrijft hij. Vaak over sociale onderwerpen. Maar ook over de liefde. ,,Dat is een andere passie die ik heb. Gedichten schrijven. Ik schrijf er de dingen mee van me af en neem door erover te schrijven de tijd om mijn ervaringen te doorleven. Het is een innerlijke drive die ik heb.”

Op de vraag tot slot wanneer hij zijn ministerschap als geslaagd betitelen kan zegt hij: ,,Wanneer er een goed onderwijssysteem is, wanneer niemand meer teleurgesteld is, wanneer er mondige burgers zijn, wanneer iedereen zijn of haar talenten heeft kunnen ontplooien of daartoe op z’n minst de mogelijkheid heeft, wanneer er een interministeriële samenwerking is en last but not least wanneer wij ‘basta bon’ (Het gaat wel of het gaat ‘redelijk’) hebben begraven en er het excelleren ervoor in de plaats hebben gezet.”

De pdf: Hensley Koeiman voor het AD

#Gobiernudikorsou
#HensleyKoeiman
#Curacao

Leave a Reply